کاش می شد

...

كاش مي شد زندگي از سر نوشت

 كاش مي شد هر چه هست از نو نوشت

 كاش مي شد "مهر"  را معني كرد

 كاش مي شد باغ عمر  از نو كاشت  

 كاش مي شد در گذشته ها زيست

 كاش مي شد با هم و از هم سرود

 كاش مي شد زندگي رنگي نبود

 كاش مي شد يك كلام از" عشق "نوشت

...                                                                                                         

رئوف پيشدار

( دلتنگي ها)

اين سروده را از پدرم و دفتر دلتنگي ها ي او قرض گرفته ام . پدر اين را به مناسبت توديع يكي از دوستانش كه به بازنشستگي رسيده ، نوشته است.                              

خواب گوسفندي

شروع  به شمارش گوسفندهايي كرد كه از بالاي يك پرچين مي پريدند. همه سفيد بودند، با دنبه هاي بزرگ و ران هاي ورقلمبيده . چند صد تا شمرده بود كه بخواب رفت . در خواب هم باز گوسفندها را مي شمرد. اندازه يك گله بزرگ شده بودند .از بخش ديگر مغزش عمري راحت زندگي كردن  و هر روز شير تازه خوردن و رانهاي كباب شده گوسفند مي گذشت . هيج كدام از گوسفندان   بع بع نمي كردند و او همانطور خواب بود. صبح كه شد چشمانش را باز نمي كرد . مي خواست گوسفندها را در طويله كند تا شب بعد !