پگاه

مادر فداكار

pishdar — Mon, 14 Jul 2008 04:56:24 GMT

جوجه ها شاكي شدند كه : مامان ، مامان ما مرديم از بس غذا تخم مرغ خورديم . فردا كليه هامون ناراحت مي شه ها!

جوجه ها فردا غذا مرغ داشتند .جوجه ها و آقا خروسه نهارشون را خوردند .

* با برداشت از يك داستان روسي

شوالیه و دوستش

pishdar — Mon, 14 Jul 2008 04:51:42 GMT

شواليه اى به دوستش گفت:" بيا به كوهستانى برويم كه خداوند در آن جا سكنا دارد. مى خواهم ثابت كنم كه خدا فقط بلد است از ما چيزى بخواهد، در حالى كه خودش براى سبك كردن بارِ ما كارى نمى كند. "

ديگرى گفت:" خوب، من هم مى آيم تا ايمانم را نشان بدهم.‌"

همان شب به قله ى كوه رسيدند... و از درون تاريكى آوايى را شنيدند:" سنگ هاى روى زمين را بر پشت اسبتان بگذاريد. "

شواليه ى اول گفت:" ديدى؟! بعد از اين كوهنوردى، مى خواهد بار سنگين ترى را هم با خود ببريم. من كه اطاعت نمى كنم! "

شواليه ى دوم به دستور آوا عمل كرد. وقتى پاى كوه رسيد، سپيده دم بود و نخستين پرتو هاى آفتاب بر سنگ هاى شواليه ى پارسا تابيد: الماس ناب الماس ها بودند.

استاد مى گويد:" تصميم هاى خداوند اسرارآميز، اما همواره به سود ماست. "

پائولو كوئيلو (مكتوب)

کلر آیدی

pishdar — Sun, 18 May 2008 04:59:23 GMT

آقا گرگه یک اس ام اس (پیامک ) برای شنگول و منگول فرستاد و در آن نوشت : عزیزانم من مادرتونم - لطفا در رو باز کنید !

شنگول و منگول که پیامک را دیدند فوری جواب دادند:آقا گرگه خودتی ! - موبایل ( تلفن همراه ) ما کلر آیدی (نمایشگر ) داره !

دنياي آنالوگ و ديجيتال

pishdar — Wed, 14 May 2008 05:34:47 GMT

خانم موشي مي خواست خانه اش را تميز كند. دو تا بچه ، يكي دختر و يكي پسرش رو مرتب كرد و گفت : بچه هاي عزيز من جلوي خونه بازي كنيد تا من خونه رو مرتب كنم. جاهاي دور نريد كه ماشين توي شهر زياد شده !

دختر خانم موشي گفت : ولي مامان من مي ترسم !

خانم موشي پرسيد: چرا عزيزم ؟

دختر موشي گفت: آخه ! آخه ! ديشب تو خواب يك گربه ديدم .

مادر موشي گفت: عزيزم حتما خيلي به اون فكر كردي !؟

دختر موشي گفت: نه مامان ، تو تلويزيون يك فيلم نشان مي داد كه تو اون گربه ها دنبال موش ها مي كردند ...

دختر موشي همين را كه گفت زد زير گريه ، حاله گريه نكن ،كي گريه كن . اشكهاش مثل باران مي باريد و تنها جمله اي كه از او شنيده مي شد اين بود كه : مامان ، مامان من خيلي مي ترسم !

مادر موشي گفت : دخترم اين حرفها كه گربه ها دشمن موشها هستند متعلق به "دنياي آنالوگ" است ما الان در "دنياي ديجيتال" زندگي مي كنيم "تام" و" جري" رو كه ديدي عزيزم ؟!

پسر موشي كه تا اين لحظه ساكت بود ، آخ جوني گفت و به بالا پريد و به مامانش گفت : مامان مامان ، پول مي ديدي كه كليپ تام و جري براي موبايلم بخرم ؟

مادر موشي گفت : اگر قول بدي پسر خوبي باشي اصلا پول مي دم كه يك سري كامل سي دي كه نه ! قديمي شده " هاي دي وي دي " تام و جري رو بخري – اصلا يك كار ديگر مي كنم ! پول مي دم بري كارت كانالهاي پولي ماهواره رو بخري و شبكه هاي كارتوني رو هم ببيني كه تام و جري هم پخش مي كنند.

نوروز همه ی گلهای ایران مبارک

pishdar — Tue, 18 Mar 2008 14:43:42 GMT

نوروز همه ی شما گل های خندان ایران زمین در هر کجای کشورم که زندگی می کنید و بر همه ی آنهایی که نوروز را در گوشه و کنار جهان استقبال می کنند مبارک باد.

در کنار سفره های هفت سین ایرانی مان جای یکدیگر را خالی کنیم . سبزه های زندگی تان همیشه سبز - زندگانی یتان همیشه شاد .

پگاه

نوروز ۱۳۸۷

بابا نان ندارد

pishdar — Thu, 14 Feb 2008 06:02:18 GMT

بابا آب داد.

بابا نان ندارد !!

بابا ۵۰تومان دارد !

نان بربري با كنجد ۱۰۰تومان است .

نانوا نان بدون كنجد نمي فروشد.

نانوا به بابا نان نداد.

بابا نان ندارد !

نان كوچك - نان بزرگ - نان كنجدي !!؟؟

به خدا همچنان نزدیک تر است

pishdar — Thu, 06 Dec 2007 06:00:18 GMT

نماز ظهر وعصر را در اداره می خواند. صف اول را معمولا مدیران ارشد پر می کردند و جانماز عده ای هم همیشه آنجا پهن بود و چند نفری جای ثابتی داشتند.

یک روز در نمازش تاخیر شد . نمازخانه خالی بود. باز هم انتهای نمازخانه ایستاد و نیت کرد. محراب با چند قدمی فاصله پیش روی او بود .

آخر نماز حس کرد که به خدا همچنان نزدیک تر است .

"اورژانس " ی برای سنگک

pishdar — Wed, 05 Dec 2007 10:08:18 GMT

سکانس : بیرونی - روز

برداشت : هزارم !

زمان : ۱۳و ۱۴دقیقه روز ۰۹/۰۹/۸۹

مکان : تهران - خیابان ولی عصر - بالاتر از فروشگاه قدس شعبه زرشت

عده زیادی در ایستگاه منتظر اتوبوس هستند. اتوبوس های ریالی پشت سرهم می آیند و می روند و هر کی پول دارد / سوار می شود. خیلی ها منتظرند اتوبوس بلیطی بیاید.

" آمبولانس خصوصی نیما " با پلاک تهران - ۱۴/ ۲۲۶ل ۸۹ در مسیر خلاف از کوچه کنار ایستگاه وارد خیابان می شود . تکنیسین پزشکی که بغل راننده نشسته آژیر را به صدا در می آورد و به راننده ها که به سمت بالا می روند / دستور می دهد : توقف کن !

راننه یک پراید سفید رنگ به دستور بی اعتنایی می کند. دستیار راننده با بلندگو امر می کند: راننده پراید توقف کن !!

آمبولانس وارد کوچه "جاوید " در روبروی ایستگاه می شود که نبش آن تابلوی ورود ممنوع نصب است.

چند قدمی که جلو می رود مقابل نانوایی سنگکی می ایستد . تکنیسین پیاده می شود و در صف یک دانه ای ها می ایستد!

** این داستان را پدرم برای " پگاه " فرستاده است .

وقتي آن خانم غش كرد

pishdar — Tue, 27 Nov 2007 08:56:18 GMT

موشي وقتي دست بچه شو گرفت تا بيرون خونه شون رو به او نشان بده ،اول صداي جيغ بلند زني آمد و بدنبالش همان خانوم روي زمين ولو شد.

چي بود ؟ كي بود ؟ يكي گفت : يك موش بزرگ بود اندازه يك گربه ! با يك موش كوچك ،اندازه موش هاي تهروني !

يكي پرسيد : موشه كجا رفت ؟

يكي ديگه نشان داد و گفت : تو اون سوراخ !

صداي كلفتي گفت : بدو چوب بيار تا لونه شو تو سرش خبر كنم .

مرد ديگري گفت : نه ! بنزين بيار تا خونه شو بسوزانم !

بنزين سهميه بندي بود و چوب هم در دسترس نبود . هر كي يك جوري سعي كرد لونه موشه را خراب كنه .

قلب موشي بيشتر و بيشتر مي زد و بچه موشي مثل بيد مي لرزيد . رفتند و رفتند تا به ته لونه شون رسيدند كه درش يك جاي ديگر شهر باز مي شد.

آدم ها كنفرانس خياباني تشكيل داده بودند . همه در صدد يافتن مقصر بودند ! گربه محل دم ساندويج فروشي كز كرده بود تا تكه پتزايي به او بدهند!

دوچرخه قرمز پدر

pishdar — Tue, 06 Nov 2007 08:06:26 GMT

پدر بزرگ به بابا /پدر من ، كه آن روز سال آخر دبستان بود دوباره قول داد كه :اگر امسال هم درست را خوب بخواني و يك ضرب قبول شوي ، حتما يك دوچرخه برايت مي خرم.

بابا خيلي سالها بود كه با فكر دوچرخه مي خوابيد و بيدار مي شد . هميشه يك دوچرخه قرمز توي خوابش بود كه او با آن به هركجا كه مي خواست مي رفت و حتي گاهي اوقات در آسمان هم پرواز مي كرد!

امتحانات پايان سال هم به سر رسيد و دوباره بابا مثل قبل يك ضرب و اين بار با معدل بالاتر ازسالهاي پيش ، قبول شد .

از فرداي روز تعطيلي مدرسه ، پدر بزرگ كه هميشه باور داشت " مرد بايد در زندگي پخته باشد وعلاوه بر درس ، يك فني هم مثل نقاشي ، بنايي ، مكانيكي و... بداند" ، بابا را به نزد دوستش استاد حجت ، به شاگرد بنايي فرستاد به روزي 6 تومان !!

يكي دو هفته اي از كار كردن هر روز پدر نگذشته بود كه پدر بزرگ خبر داد كه مي خواهد به وعده اش در خريد دو چرخه عمل كند .

بابا به سركار رفته بود و وقتي ساعت 6غروب آن روز تابستاني بعد از كلي گل و آجر بردن براي بنا خسته و كوفته به خانه برگشت ، در گوشه حياط يك دوچرخه قرمز شماره 14ديد .

آن روز قشنگ ترين و رويايي ترين روز همه ي عمر بابا تا آن روز بود . تا نيمه شب در كوچه دوچرخه سواري كرد و وقتي هم بعد از كلي توپ و تشر پدر بزرگ و مادر بزرگ راضي شد به خانه بيايد ، ساعتي به تماشاي آن و تميز كردنش پرداخت تا آنجايي كه حتي يك ذره ميكروسكپي هم روي آن ديده نمي شد.

صبح روز بعد هنوز خروس ها درخواب بودند كه بابا اين بار برعكس روزهاي ديگر خوشحال و خرسند از خواب بيدار شد تا ساعت 6صبح مثل روزهاي قبل سر كار باشد. دوچرخه را با خود نبرد چون ممكن بود گرد و خاك روي آن بنشيند و به علاوه پدر بزرگ قبل از خريد شرط كرده بود كه نبايد با آن به جاهاي دور برود.

آن روز براي بابا خيلي زود گذشت حتي كمتر از يك پلك زدن و همه اش در فكر اين بود كه هرچه سريعتر به خانه بازگردد و باز هم با آن دوچرخه قرمز در كوچه دوچرخه سواري كند.

شب كه شد و پدر بزرگ از كار بازگشت گفت كه دوچرخه را قسطي خريده و بابا هم بايد در پرداخت قسط آن كمك كند. معني اين حرف اين بود كه بابا بايد هر روز 6تومان پول كارگري اش را به بابا بزرگ مي داد تا او هم چيزي رويش بگذارد و سرماه قسط دوچرخه را بدهند.

روز پشت روز و هفته بعد هفته ، سه ماه تابستان تمام شد . دو روز مانده به بازگشايي مدرسه ها ، بابا خرسند از اينكه از اين پس ديگر هر روز با دوچرخه به مدرسه مي رود ، وسايل مدرسه را آماده مي كرد كه پدر بزرگ به او گفت : هر چه داشتم داديم ولي پول همه ي قسط هاي دوچرخه نشد. بايد آنرا پس بدهم .

پدر بزرگ فرداي آن روز دوچرخه قرمز بابا را برد و به آقاي " اماني " دوچرخه فروش پس داد. آن روز روز عزاي پدر بود . خيلي در دلش گريه كرد ولي چيزي بر زبان نياورد مي دانست كه دست پدر بزرگ هم خيلي باز نيست .

از آن روز كار بابا اين بود كه دوچرخه قسطي خود را از پشت در مغازه آقاي اماني ببيند . دوچرخه فقط سه روز آنجا ماند و يك روز كه بابا براي ديدن آن رفته بود ، ديد كه جاي دوچرخه خالي است . آقاي اماني آنرا فروخته بود به كي ؟ روز بعد معلوم شد كه " توكلي " دانش آموز كلاس اول دبيرستاني كه بابا هم ديگر به آن مي رفت ، ( آنموقع هنوز دوره راهنمايي نبود ) دوچرخه را خريده است .

توكلي از آن پس هرروز با دوچرخه قرمز به مدرسه مي آمد و بابا مانده بود و كلي خاطره كه فقط ذهن او را مي خورد.

سالهاي بسيار گذشت . بابا ازدواج كرد و صاحب سه دختر هم شد . اول چيزي كه براي هر يك از ما خريد دوچرخه بود . خودش هم يك دوچرخه دارد اما رنگ آن آبي است .